Muslim Association of Greece: medical supplies to Gaza

Η Γάζα άντεξε και σηκώνεται ξανά όρθια

Του ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΡΑΛΗ*

Σταθήκαμε μάλλον τυχεροί που κατορθώσαμε να μπούμε στη Λωρίδα της Γάζας από το μεθοριακό πέρασμα της Ράφας στην Αίγυπτο σε λιγότερο από τρεις ώρες από την άφιξή μας εκεί.

Το απόγευμα της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου που περάσαμε στην παλαιστινιακή Ράφα, αφήσαμε πίσω μας ανθρώπους που παλεύανε μέρες για την είσοδό τους. Η αποστολή μας, οργανωμένη από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, τον Ελληνοπαλαιστινιακό Σύνδεσμο Φιλίας και την Ενωση Ελλήνων Μουσουλμάνων, είχε σκοπό να συνοδέψει δύο φορτηγά με ιατροφαρμακευτικό υλικό και να καταγράψει την κατάσταση στη Λωρίδα μια ημέρα μετά τις μονομερείς εκεχειρίες και την απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων.

Φτάσαμε στην πόλη της Γάζας το βράδυ, με συνοδεία ασθενοφόρου (προνόμιο που μας εξασφάλισε ο Παλαιστίνιος συνταξιδιώτης μας) και καταλύσαμε περιμένοντας να ξημερώσει. Την επόμενη ημέρα, βγαίνοντας στον δρόμο, αντικρίσαμε με έκπληξη μια πολιτεία που έδειχνε να συνέρχεται: τα παιδιά έπαιζαν βόλους στον δρόμο, τα μαγαζιά είχαν ανοίξει και οι πλατείες ήταν σημαιοστολισμένες με τις πράσινες σημαίες της Χαμάς και τις κόκκινες σημαίες του Λαϊκού Μετώπου. Οι αστυνομικοί ήταν στις θέσεις τους και η αγορά έσφυζε από ζωή. Οσο για τα βομβαρδισμένα κτίρια, ήδη τα πρώτα συνεργεία βρίσκονταν εκεί προσπαθώντας με τα λίγα μέσα που διέθεταν να περιμαζέψουν την κατάσταση.

Διαβάστε περισσότερα …

 (English summary of the full article)

Gaza rose up and stood again: Muslim Association of Greece helps take medical supplies to Gaza

On January 21, 2008 a team organized by the Stop the War Coalition, the Greek-Palestinian Friendship League and the Muslim Association of Greece, had to accompany two trucks with medical supplies and take stock of the situation in Gaza one day after the unilateral truce and the withdrawal of Israeli troops.

As noted, Gaza has received merciless attacks: bombed schools, food stores UNWRA, the Parliament, the Islamic University, all police stations, mosques, homes of ordinary people, but especially members of Hamas houses, town halls and public services, hospitals, and crafts, such as machining and garages.

The last day we spent in Rafah. After visiting the various points hit, we were in a large main road when the schools were being dismissed. It was the first day of school after the bombing. We took out our camera and started taping the sea. Dozens of children came around us. We asked a little girl what she wants to be when she grows up. She replied that she wants to become a teacher. We asked another. He replied that he wants to help the resistance to liberate Palestine.

What we can the barbaric weapons against nine hundred thousand children and adolescents of Gaza do, we thought? And we only reply: Nothing, time is on their side …