The Muslim Association of Greece,

is celebrating the end of Ramadan. The Eid Al-Fitr is at at Kotzia Square,

 Athinas street across from the Mayor’s House.

 Two distinguished imams who are honored guests from Egypt

 will lead the prayer and make the festive speech.

 Easy access by buses and by metro at stations Omonoia or Monastiraki.

 Friday morning, September 10,  7.30-9.30am

Everyone is welcome! 

Salman al-Farsi narrated that the Prophet (salAllahu alayhi wasalam) said:

‘Indeed, Allah is Shy and Beneficent. His is Shy when His servant raises his hands to Him (in a duaa) to return them empty, disappointed!’

-Ahmad, Abu Dawud #1488, at-Tirmidhi #3556, Ibn Majah #3865 and others

photo credit: iruh

Hadith Qudsi, Allah said:

O son of Adam, so long as you call upon Me and ask of Me, I shall forgive you for what you have done, and I shall not mind. O son of Adam, were your sins to reach the clouds of the sky and were you then to ask forgiveness of Me, I would forgive you. O son of Adam, were you to come to Me with sins nearly as great as the earth and were you then to face Me, ascribing no partner to Me, I would bring you forgiveness nearly as great at it.

-Saheeh. Related by at-Tirmidhi

Source: Protagon

By Naim Elghandour

Διαβάστε στα Ελληνικά

Ramadan in Athens for the 37^th time. It started on August 11 with the sweltering heat and will end on September 10^th. The first days of adjustment are always harder as the rhythms of life do not change despite the fasting from sunrise to sunset.

Late evening before August 15^th, after having iftar at home, which is the dinner that breaks the fast, I took Sheikh Mohammed, a respectful imam from Al Azhar university to go and pray at Piraeus. Al Andalus is the name of the praying place but it does not remind me anything of the glory of Andalusia as it is an underground warehouse on Filonos street in the heart Trouba where we pray for the last 17 years.

As we go down and go inside, in the first five minutes the sweat is running like a river. My breath stopped and the 60 year old imam who came from upper Egypt who can [usually[ bear the heat was ready to collapse. He told me that his sweat was dripping under his face all the way down to his socks. Why???

I was in despair because I am responsible for all these people who come to pray. I prayed that the temperature falls a bit to avoid the ambulances. You cannot put ventilation in this place nor air condition because it has no window. It is a hole under the ground.

We finished our prayer as [best] we could and when we went up to the surface I realized that this cannot happen again. The temperature at 11pm was 37°C and who knows about the humidity, it was suffocating even in open air.

The day after, I informed the state security that we were going to pray on the sidewalk outside of the “mosque” and that it is better to bring us a police car than to be taken by ambulances.

Sunday at 10 in the night all prayer mats were laid down on the sidewalk of Filonos street and the few people that walked by were surprised. Of course we did not bother anyone, all stores were closed. But we were alert, you never know what could happen, but the prayer was more humane in those hot days.

And I am thinking: What does a man have to go through to praise God as He deserves? My little kids were crying to take them with me earlier, but where can I take them?

Sometimes I take them to the Neos Kosmos garage that has better ventilation and they play with the other kids. There, the older kids are learning how to pray and the little ones imitate the grownups and then they start chasing each other and laugh, but we are always underground. When we finish, I buy them ice cream.

This is how Ramadan is in our great city.

———

Translated by: Anna Stamou

Διαβάστε στα Ελληνικά

Many people do not know this but Islam did not start at the time of prophet Muhammad (pbuh) – it started at the time of Adam and Eve.

Muslims believe that there is only one God in this world, the same God that Abraham, Moses and Jesus worshipped.

What is your belief about God?

Muslims believe God is one and that He created the heavens, the earth, human beings, animals – everything in this universe.  He has no partners and there is no object worthy of worship except Him.  This means Muslims do not believe that a stone, a tree, a cow or a human being is God and they do not worship any of these.  In other words, Muslims cannot fathom Jesus being God or part of God.  This would go against the very nature of monotheism – of God being strictly one. He does not need anyone but we need Him.  He is the most merciful, He sees everything, hears everything and knows everything.  And nothing is comparable to God.

So why do you call Him Allah?

When Muslims use the word ‘Allah’, that does not mean a different god, a moon god or a cow god.  Allah is just the Arabic word for Almighty God in English or Theos in Greek.  Arab Christians and Jews also say ‘Allah’ because it means God.  We prefer to say ‘Allah’ because it accurately means ‘the God’, i.e. the One God without any partners because if you say God in English, some people might think we are talking about Jesus.

Why are there so many religions?

Muslims believe that all of the prophets from Adam, Noah, Abraham, Isaac, Ishmael, David, Solomon to Moses, to Jesus and Muhammad etc. (peace be on them all) came to teach the people the exact same message – that God is one, without any partners and to submit your life to God.  This is what we call Islam because the meaning of the word Islam is “submission”, i.e. submit to the will and law of God.  So, in this sense, we believe that all prophets were following Islam, or ‘Muslim’ – someone who submits to God.  Islam is more than a religion, it is a way of life.

Each time a prophet came, some people believed in his message and they established the religion (Islam).  Then after some generations, the original message was lost and people started creating their own religion, mostly creating partners with God (ex. a cow, human etc.). So then God would send the next prophet to bring them back to the original message of Islam and the cycle would continue.

So, this is why Muslims believe in all of the prophets and all of the books, which are the spoken word of God– the Torah, the Gospel, the Quran, etc. and also believe in God’s angels and the Day of Judgement.

You can say Islam is the pure Christianity that Jesus taught and the pure Judaism that Moses taught before some priests, rabbis and people changed it to manipulate their followers and control them.

If God created us, would He leave us to figure things out on our own?

Just like most mothers would not leave their babies to the streets to take care of themselves, God would certainly not leave his creation without taking care of them.  But how does God provide us with this guidance if we cannot hear Him?  Through the Quran and scriptures He left us with full instructions on how to live the best life in this world and in the afterlife and through the prophets He sent us to teach us the guidance.

Because submission to God is a way of life and not just limited to a religion that you practise once a week, the guidance of instructions from God must cover everything in our lives such as the spiritual, emotional, economical, social and family aspects etc.

So, when people ask Muslims why Islam is strict with so many rules, they do not view it like this.  They consider these guidelines as ultimate guidance in living the best life.  Imagine you were lucky enough to have the richest man in the world mentor you on how to succeed financially, the best family counselor in the world mentor you in family and marriage aspects, the world leader in civilization and politics guide your country on how to be the most advanced nation and the wisest spiritual mentor guide you in gaining the closest relationship to God.  Would you consider those rules and restrictions in your life or guidance?

What is the purpose of my life?

And the biggest guidance is to answer a question that most human beings ask themselves at some point in their lives – What is the purpose of my life? Why am I here?

God gives us the answer to this in the Quran.  The purpose of our lives is to worship Him and to submit our lives to Him.  Read that sentence again.  The purpose of our lives is to worship God and to submit our lives to Him. 

We will be asked about this when we die and are resurrected on the big judgement day.  We will be questioned about everything we did and if we followed God’s guidance and did good deeds.  God will reward those who submitted their life to Him will punish those who did not and this is the ultimate justice system.

Free will or not?

God knows everything that we will do but He gives us a chance to live out our lives and gives us the free will or choice in order to provide evidence to us when we are on the Day of Judgement.  In this way, on that day, no one can provide excuses that God’s verdict is not fair.

This is a glimpse to what Islam is so that when you ask a Muslim a question about Islam, you can keep in mind that he or she will answer you from this context.

———–
photo credit: NPCA Photos

Read in English

Translated by Gerasimos Loukatos

Πολλοί είναι αυτοί που δεν γνωρίζουν ότι το Ισλάμ δεν ξεκίνησε τον καιρό του Προφήτη Μωχάμμεντ ( Ειρήνη και Ευλογία μαζί του) – ξεκίνησε από τους Πρωτόπλαστους, τον Αδάμ και την Εύα.

Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι υπάρχει μόνο Ένας Θεός, ο ίδιος Θεός τον οποίο λάτρεψε ο Αβραάμ, ο Μωυσής και ο Ιησούς.

Τι πιστεύετε για τον Θεό;

Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι ο Θεός είναι Ένας και Δημιούργησε τους Ουρανούς, την γη, τους ανθρώπους, τα ζώα και οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο Σύμπαν. Δεν έχει συνέταιρους και δεν υπάρχει δημιούργημα άξιο λατρείας, παρά μόνο Εκείνος. Αυτό σημαίνει ότι οι Μουσουλμάνοι δεν πιστεύουν ότι μια πέτρα, ένα δέντρο, μια αγελάδα ή ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ο Θεός και δεν θεοποιούν τίποτε από αυτά. Με άλλα λόγια, οι Μουσουλμάνοι δεν μπορούν να εννοήσουν τον Ιησού ως Θεό ή κομμάτι Του. Αυτό θα ήταν ενάντια στην φύση του μονοθεϊσμού – της απόλυτης Μοναδικότητας του Θεού. Εκείνος δεν έχει την ανάγκη κανενός, ενώ τα πάντα είναι εξαρτώμενα από Εκείνον . Εκείνος είναι ο πιο φιλεύσπλαχνος. Εκείνος βλέπει τα πάντα, ακούει τα πάντα, γνωρίζει τα πάντα και τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί Του.

Τότε γιατί τον αποκαλείτε Αλλάχ;

Όταν οι Μουσουλμάνοι χρησιμοποιούν την λέξη “Αλλάχ” δεν εννοούν τον θεό-φεγγάρι ή τον θεό-αγελάδα. Αλλάχ είναι απλά η Αραβική λέξη για τον Παντοδύναμο όπως είναι η λέξη “God” στα Αγγλικά και η λέξη “Θεός” στα Ελληνικά. Οι Άραβες Χριστιανοί και Εβραίοι επίσης αναφωνούν “Αλλάχ” όταν αναφέρονται στον Θεό γιατί αυτή είναι η σημασία της λέξης. Οι Μουσουλμάνοι προτιμούν να χρησιμοποιούν την λέξη “Αλλάχ” γιατί η ακριβής σημασία της είναι “Ο Θεός” δηλαδή ο Ένας, χωρίς συνέταιρους ή γένος (αρσενικό ή θηλυκό). Διότι αν χρησιμοποιήσουμε την αγγλική ή την ελληνική λέξη, ίσως κάποιοι να νομίζουν ότι αναφερόμαστε στον Ιησού.

Γιατί υπάρχουν τόσες πολλές θρησκείες;

Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι όλοι οι προφήτες από τον Αδάμ, τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ισμαήλ, τον Δαβίδ, τον Σολομώντα, τον Μωυσή, τον Ιησού και τον Μωχάμμεντ (Ειρήνη και Ευλογία σε όλους) ήρθαν για να διδάξουν με το ίδιο μήνυμα – ότι ο Θεός είναι Ένας χωρίς συνέταιρους και η υποταγή της ζωής μας είναι σε Εκείνον. Αυτό ονομάζεται Ισλάμ, γιατί η λέξη Ισλάμ σημαίνει “υποταγή”, δηλαδή η υποταγή μας στο θέλημα και τον νόμο του Θεού. Υπό αυτήν την έννοια πιστεύουμε ότι όλοι οι προφήτες ακολουθούσαν το Ισλάμ, άρα ήταν Μουσουλμάνοι – (εκείνοι που υποτάσσονται στον Θεό). Το Ισλάμ είναι πολύ περισσότερο από μια θρησκεία, είναι τρόπος ζωής.  

Κάθε φορά που στάλθηκε ένας προφήτης, κάποιοι πίστεψαν στο μήνυμα του και εγκαθίδρυσαν την θρησκεία (Ισλάμ). Όμως, ύστερα από μερικές γενεές, το αρχικό μήνυμα είχε χαθεί αφού οι άνθρωποι είχαν δημιουργήσει την δική τους θρησκεία, κυρίως τοποθετώντας συνέταιρους δίπλα στον Θεό (μία αγελάδα, έναν άνθρωπο κ.τ.λ.). Έτσι, ο Θεός έπρεπε να στείλει τον επόμενο προφήτη για να επαναφέρει στους ανθρώπους το αρχικό μήνυμα του Ισλάμ, ένας κύκλος που συνεχίστηκε.

Γι’αυτό οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν σε όλους τους προφήτες και τα βιβλία που εστάλησαν ως ο προφορικός λόγος του Θεού – το Πεντάτευχο, το Ευαγγέλιο, το Κοράνι κτλ, όπως επίσης πιστεύουμε στους αγγέλους Του και στην ημέρα της Κρίσεως. Μπορεί να πει κανείς, ότι το Ισλάμ  είναι ο αγνός Χριστιανισμός που δίδαξε ο Ιησούς και ο αγνός Ιουδαϊσμός που δίδαξε ο Μωυσής. Αυτό, πριν να παραποιηθεί το μήνυμα από Ιερείς, Ραβίνους και άλλους ανθρώπους, προκειμένου να παραπλανήσουν τους οπαδούς τους για να τους ελέγχουν.

Αν ο Θεός μας δημιούργησε, θα μας άφηνε μόνους χωρίς καθοδήγηση;

Όπως μία μητέρα δεν θα εγκατέλειπε το μωρό της χωρίς φροντίδα, έτσι και ο Θεός, σίγουρα δεν θα άφηνε τα δημιουργήματα του χωρίς φροντίδα. Όμως, πώς μπορεί ο Θεός να μας προσφέρει την καθοδήγηση Του, αν εμείς δεν μπορούμε να τον ακούσουμε; Δια μέσω του Κορανίου και των Γραφών που έστειλε σε εμάς, με πλήρεις οδηγίες για να ζήσουμε την καλύτερη ζωή σε αυτό τον κόσμο και σε ότι ακολουθεί μετά από αυτόν και δια μέσω των προφητών που έστειλε για να μας καθοδηγήσουν εκεί.

Επειδή η υποταγή στο Θεό είναι τρόπος ζωής και δεν περιορίζεται σε μια θρησκεία που γίνεται πράξη μία φορά την εβδομάδα, η καθοδήγηση Του θα πρέπει να καλύπτει όλες τις πτυχές της ζωής μας όπως την πνευματική, την ψυχική, την οικονομική, την κοινωνική, την οικογενειακή κτλ.

Έτσι, όταν ερωτούνται οι Μουσουλμάνοι, γιατί το Ισλάμ είναι τόσο αυστηρό σε αρκετούς κανόνες, εκείνοι δεν το αντιλαμβάνονται έτσι. Θεωρούν αυτούς τους κανόνες ως την ύστατη καθοδήγηση, προκειμένου να βιώσουν την καλύτερη των ζωών. Φαντάσου να είχες την τύχη να έχεις δίπλα σου τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου, για να σε καθοδηγεί στα οικονομικά, τον καλύτερο οικογενειακό σύμβουλο να σε καθοδηγεί σε οικογενειακά και θέματα γάμου, τον καλύτερο πολιτισμικό και πολιτικό ηγέτη να καθοδηγεί την χώρα σου στο πώς να είναι η πιο προηγμένη και τον πιο σοφό πνευματικό σύμβουλο να σε καθοδηγεί στο να επιτύχεις την στενότερη δυνατή σχέση με το Θεό.

Αυτό θα το θεωρούσες ‘κανόνες και περιορισμούς’ στην ζωή σου ή ως καθοδήγηση στην ζωή σου;

Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου;

Η σημαντικότερη καθοδήγηση είναι να απαντηθεί αυτό που διερωτούνται όλοι οι άνθρωποι, κάποια στιγμή στην ζωή τους – Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου; Γιατί βρίσκομαι εδώ;

Ο Θεός μας δίνει την απάντηση μέσα στο Κοράνι. Ο σκοπός της ζωής μας είναι να λατρεύουμε μόνο Εκείνον και να αφιερώσουμε την ζωή μας σε Εκείνον. Ξαναδιάβασε αυτή την πρόταση. Ο σκοπός της ζωής μας είναι να λατρεύουμε μόνο Εκείνον και να αφιερώσουμε την ζωή μας σε Εκείνον.

Θα ερωτηθούμε για αυτό, όταν πεθάνουμε για να αναστηθούμε ξανά, την μεγάλη εκείνη ημέρα της Κρίσεως. Θα ερωτηθούμε για ότι πράξαμε και για το αν ακολουθήσαμε τις οδηγίες του, κάνοντας καλές πράξεις.

Ο Θεός θα επιβραβεύσει εκείνους που άκουσαν τις εκκλήσεις Του και θα τιμωρήσει εκείνους που έκλεισαν τα αυτιά τους στην καθοδήγηση Του. Και η κρίση Του είναι η απολύτως αλάνθαστη.

Ελεύθερη βούληση ή όχι;

Ο Θεός γνωρίζει οτιδήποτε θα πράξουμε αλλά μας δίνει την ελευθερία της βούλησης και της επιλογής ως απόδειξη των πράξεων μας, την ημέρα της Κρίσεως. Έτσι, εκείνη την Ημέρα, κανείς δεν θα έχει την δικαιολογία μιας άδικης κρίσης από τον Θεό.

Τα παραπάνω είναι μια σταγόνα του τι είναι Ισλάμ, έτσι ώστε να έχεις στο μυαλό σου ότι όταν ο Μουσουλμάνος ή η Μουσουλμάνα ερωτηθεί, θα απαντήσει μέσα από το αντίστοιχο πρίσμα.   

Source: Vima Newspaper

By Mariniki Alevizopoulou

Διαβάστε στα Ελληνικά

“If today we are able to ask the Greek prime minister ‘when we will open the Athens mosque?’ that happens thanks to the steps we made,” stated the Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan allying the nationalistic groups in his country.

At the same time the Christian pilgrims were attending the historical service at the remains of Holy Mary Soumela of Pontus, for the first time after 88 years. A few days before some other nationalistic groups had desecrated the graves of a Muslim cemetery in Komotini. Those two facts made the Turkish prime minister feel ‘one step in front of the Greeks’ causing discomfort (and) of the Muslims that live in Greece.

“If the government looked this matter of the mosque with greater seriousness, they wouldn’t have pressure via statements from abroad,” responds the almost disappointed  president of the Muslim Association of Greece Mr. Naim Elghandour and continues, “Everything was ready since 2006. Even the funds were there; 15 million euro are in the treasury of the Ministry of Education since that time. This is important to emphasize that in a so crucial financial period for Greece. Maybe part of this money comes from EU.”

The blame is not only on the backward steps of the political will and the political timing that almost four years have passed without a step. The mosque is one but the authorities that are involved in the construction are endless: foreign ministry, education ministry, Ministry of Environment, Ministry of National Defense, Ministry of Finance and the City of Athens are all basic players.  And the Greek bureaucracy is there at every step.

Meanwhile the square footage of the mosque, that he and the thousands of religious Muslims that live in our country are waiting from 2006 to be constructed, are decreasing. “In the beginning the measurements in the blueprint from the general secretary of the minister of education Mrs. Marietta Giannakou, was 56.000m². At the next meeting, it became 42, the governments change and I make a third meeting to drop at 24 and we reached today 16.000m².”

The objections came from the Church. “Since the first moment that the construction of the mosque came up, the Holy Synod had not an opposite opinion. And that because every human has the right of religious freedom where worship is included, which is a respectful right and is entrenched by the constitution,” states the representative of the Holy Synod, Bishop of Nafpaktos Ierotheos. “In fact, at the same time, in an action of good will the Church bestowed for use 30.000m² from its land in Shisto to create a Muslim cemetery.” The truth is that in the plans of the new Christian cemetery in Shisto, in order to cover the needs of the municipalities of Piraeus and Moshato, was from the beginning a plan for a Muslim cemetery in this area.

Then everything changed. “The Church objected at the establishment of an Islamic educational center,” clarified Mr. Ierotheos. “The concern of the Archbishop Christodoulos was intense for such a center because centers like that promote not only the religious teachings but also political propaganda.”

The area for the cemetery at Shisto finally was found unsuitable because of the terrain, the Islamic center was found “dangerous” and somehow the discussion (and the concern) came back to the mosque. “The law of 2006 at the first New Democracy party government was zoning the mosque at a part of Eleonas. At the second government of Karamanlis, under the authority of his office was formed a committee where we as City of Athens were participating, because this area belongs to the Ministry of National Defense and is characterized as a ‘navy fort’ but it must become a green park and come to the authority of the City of Athens,” states Mrs. Tasia Lagoudaki, topographer of the City of Athens.

Things already became complex without calculating the reef of National Defense ministry, that owns the “navy fort” based on a royal order. “In fact it is a garage with five buses,” Mr. Elghandour supports and continues. “The defense ministry is compromised with 5 million euro and 10 month time to relocate the navy. While the minister was Mr. Meimarakis (and after a formal question of PM Pericles Korovesis in the parliament) he asked initially 68 million (!). We proposed to go out with coupons – not from abroad, we do not want foreign money to build the Athens mosque, we want the Greek state to control it, to gather money from the immigrants and from the Greek Muslims.”  This proposition was not accepted and the last elections came.

When will we come out of the underground garages?

“After the first 100 days of the new government and particularly the 110^th day I sent a letter to the Defense ministry because the problem is with them. As a Greek who has served the Hellenic army I have the courage to complain,” notes Mr. Naim Elghandour who lives 38 years in our country. As a result they invited me and went with all data in hands. For the time being the only movements you can observe are statements before the visit of the prime minister to a country that is in danger to be asked for the mosque, and endless calls from foreign and domestic press to my phone for the development of the mosque. I do not want to harm the image of Greece abroad. At “Focus” I did not respond to them after the front cover with Aphrodite with the finger. Does anyone appreciate that? Will our children ever come out of the underground garages, and now that we have Ramadan with 40°C we are risking to be carried by the ambulances?” he wonders.

The adventure started at 1996

The adventures of the mosque in Greece, as states at “Vima” the vice president of the government Mr. Theodore Pangalos, have their roots way back. “This story started at 1996 by my initiative and based in two thoughts. Firstly that we are the only European country that has not a mosque and secondly that in Athens that time were gathered about 50.000-60.000 without an official and established place to perform their religious duties, when in all Muslim countries there are Orthodox Churches even in Teheran.”

That time as a foreign minister he prepared a draft law describing the establishment of a Muslim religious and cultural institution in the Hellenic capital. “The Greek state would have the control, the majority of the funds would be ours but we would accept contributions from countries that were willing to do so. At that time Arab countries as Saudi Arabia and Egypt showed interest. The Institution would include a library, a place of worship and a place of gathering as in weddings, for example, men and women celebrate separately.”  The plan proceeded for Peania.

“The Archbishop of that time had stated his approval, the mayor of Peania the same, the Arabs as well.”  But on 1999 Mr. Pangalos left the foreign ministry with Otsalan case and somewhere there “the plan was abandoned and the reactions started.”

The last summer I visited Greece was in 1999. That time I was already reading about Islam and did a lot of thinking. When I came back to Holland I decided to convert to Islam. And after a few months I started to wear the veil, hijab.

I lost contact with my family for almost two years. When I had my first child the contact slowly became better.

My parents always told me that it was not possible to go back to Greece with my hijab. And my biggest problem was that I don’t speak Greek.

My father is from Greece (Korinthos) and my mother is from Holland. I was born and raised in Holland but we traveled to Greece every year in the summer. I think that it is really important that you can explain to the people in their language why you dress that way.

A few months ago we had a conference in Holland and then I met Anna, a Greek Muslim sister. I was so happy and I even took her to my mother’s house to show her that there are Muslims in Greece. My mother was very surprised.

A few months later, they had a meeting in Greece for the Muslims Association of Greece. My parents and sisters were all in Greece and Anna told me that I had to come. And I told my parents I had plans to come and they said that I was welcome. So I booked my ticket and finally after 11 years I came back to Greece.

I was very nervous but also very excited.

The first two days I spent at the conference in Athens meeting other Greek Muslims, alhamdulillah! I had a very nice time.

And I thought that everybody would look at me in a bad way but they did not even care. 

Then I met my family in Ancient Korinthos. I was very, very nervous about the reactions. When I arrived some friends of my parents were waiting for me. They were very happy to see me and one friend of my father asked if I came from dancing because of my clothes. So my mother told him that it is a new fashion. I spoke to some relatives and nobody said crazy things.

I noticed that most of them speak English, so thank God, that was very nice. I didn’t really have the chance to tell them something about Islam because I was there only one day and my parents wanted to show me everything. They were so happy that I came.

I had a great time. And, God willing, next year I will go back to Greece with my husband and kids.

I spent my last day in the island of Andros. It was very beautiful and I even swam in the sea.  Also the people there were very nice and I did not feel left out or something.

In Holland, people look at you in a different way, but I think that it is because of the negative media attention. So most people in Holland see Islam in a bad way and they feel threatened by veils and beards and long dresses. In Greece I felt very relaxed.

I had a great experience and I will go back again for holiday, God willing!

Source: Enet

This is a photo from material that was saved and sent to “Eleftherotypia”. It shows Israeli soldiers with the guns in their hands on Greek flag cargo ship “Eleftheri Mesogeios” (Free Mediterranean) while they are arresting an activist, professor Vangelis Pissias.

The initative “A Ship to Gaza” stated at “E” that the whole material and the photograph will be used as evidence at international courts.

The initiative addresses a question to the Greek government: “What is Netaniahou doing in Greece? He is accountable both to UN and to his country.”

By Iman Sotiria Kouvalis

I remember seeing Muslim women at my university and feeling sorry for them.  I didn’t know them but when we crossed paths at the cafeteria, I smiled at them because I thought they were oppressed.  I never talked with them but I just assumed that they were forced to wear the veil.

It’s funny that I thought this way because I knew nothing about Islam.  I mean nothing.  I actually thought that everyone in the world were Christians!  Remember, this was about 10 years ago (before 9/11).

But, my interaction with many Muslims made me reflect on my own disconnect with God and the Church.  Although I was raised in a typical Greek Orthodox family and attended church every Sunday for most of my life, as I grew older, church no longer had meaning in my life and there were a lot of questions that couldn’t be answered by the Church.

As I grew older, a dichotomy started to appear where life and religion were drifting to opposite sides.  I couldn’t see how I can make religion relevant to my daily life.  On the one hand, we were raised to think that in order to be successful, we have to go to school, get a good job and buy a nice house and car and on the other hand, we were taught all we had to do is believe that Jesus died for our sins and we would be saved to be successful. On this side, we were taught to always think critically, to question why, to negotiate and on the other side, we were taught to just believe and never question or it would be like blasphemy.  On this side, never do anything unless you know why and on the other side, perform all the rituals and never ask why. 

And that’s how I started to drift away from the Church.  It had no meaning anymore.  I always believed in God and I desperately wanted Him to be part of my life but I had questions.  And I was made to feel ashamed that I had questions. As if I was being a disobedient person.

So my only solution was to be away from the Church because I didn’t want to be seen as disobedient and at the end of they day, I was going to heaven anyway according to Christianity as long as I believed that Jesus died for my sins, it didn’t matter anyway.  I could do anything and get away with it.

But my interactions with Muslims in university years later and seeing how spiritual they were reignited my passion to become close to God again.  I guess you could say deep down I was a little jealous.  How were they so devoted and at peace and I wasn’t even though I was going to heaven and they were not?

I started getting into religious debates with them.  I was determined to convince them that they need to accept Jesus in order to be saved.  But to my surprise, they already believed in Jesus!  I started figuring out that they know a great deal about Islam and Christianity where I know next to nothing about Islam and even Christianity even though I attended Sunday school all my life.

Secretly, when no one was looking, I went to the library to read about Islam in order to convince them that they were wrong.  I only found some really weird and old books.  Remember, this was pre-Google days so there wasn’t that much on the internet either.  One day, I was walking down one of the university halls when I saw some pocket pamphlets on the wall about Islam.  I guess the Muslim Student Association put them there so after I made sure that the hall was empty, I quickly slipped a few of them in my bag.  When I got home, I started reading and was amazed.  One pamphlet even talked about Muhammad in the Bible.  The Bible?  I thought this must be a lie!  But I checked the verse in my Bible, and I didn’t know if it was true or not because I was just reading a translation in English.

I made a sincere prayer to God to show me which religion is the truth.  I wanted to know!  I surprised myself though that I did that because I kept saying, of course, Christianity!  I started attending church every week again, and then twice a week.  This was very strange because I was practically the only young person there.  I started reading the Bible again but this time in order to find answers to my questions.

After months of this, I couldn’t take it anymore and I decided to go to my priest.  Now, anyone who is Greek can understand what a big event this is.  I’m going to my priest to admit that I have questions in my faith and also to ask about the worst enemy of the Greeks: Islam.  My questions were three: 

1. If Jesus died for our sins and we only have to believe this to be saved and go to heaven, then how does that make sense?  That means I can commit any sin and be saved?
2. How can God be 3 in 1?
3. What do you think about Islam?

For the first two questions, he tried his best to explain but it was clear to me that there was a lot of ambiguity in his answers.  When we got to the third question, his eyes bulged out and his skin turned a little red and he told me to just stay away from those people!

I left the meeting disappointed. For the first time, it caused a definite crack in my faith.  I needed to find answers!  But now I was on my own to find them.  And I did.

After more months of intense reading, critical study of both religions and a persistent nagging of my soul to keep searching for God, the truth started coming to me, but I kept fighting it.  I kept telling it to go away.  I am Greek.  I am Orthodox.  I love my lifestyle.  I don’t want to give up everything I was raised upon.  But, in the end, it won.  I submitted to my conscience.  I submitted to the truth and declared that there is no object worthy of worship except God.  Because that’s literally what the word “Islam” means.

Later, I started to realize that I don’t have to give up myself, my family or my culture.  I realized that I can be Muslim and also be Greek, just like so many others around the world who are Muslim but also Pakistani, Arab, Somalian, Bosnian, Chinese or many other cultures.  And in the Quran, I read:

“They are not [all] the same; among the People of the Scripture [i.e. Jews and Christians] is a community standing [in obedience], reciting the verses of Allah during periods of the night and prostrating [in prayer]. They believe in Allah and the Last Day, and they enjoin what is right and forbid what is wrong and hasten to good deeds. And those are among the righteous. And whatever good they do – never will it be removed from them. And Allah is Knowing of the righteous.”  (Quran 3:113-115)

I understood that as Muslims we are to respect people of other faiths for some of them are really sincere and they live God-conscious lives.  In the end, it’s not me who will judge people, only God can do that.

I came to Islam through books.  Through a critical and intense study just like so many other converts to Islam and just like so many other Greek converts to Islam.  And I noticed that my story is not unique.  So many other Greeks that I know today have similar questions as me and the same dichotomy in their lives.  If you are in this situation, you owe it to yourself to find the answers now because we don’t know when we will die.  And to know that God gave us a mind to think critically.  It’s ok to ask questions and it’s ok to find answers.

That is why I started a website called Greeks Rethink.  It’s a website where you can ask questions and find answers about life and God.  You can go to www.greeksrethink.com and read about our stories and our lives or go onto the forums directly and interact with other rethinkers around the world.

Read in English

Ιμάν Σωτηρία Κούβαλη

Θυμάμαι ότι όταν έβλεπα Μουσουλμάνες στο Πανεπιστήμιο τις λυπόμουνα. Δεν γνωριζόμασταν, αλλά τις έβλεπα στην καφετέρια. Τους  χαμογελούσα γιατί πίστευα ότι ήταν καταπιεσμένες. Αν και δεν τους είχα μιλήσει ποτέ, υπέθετα ότι ήταν αναγκασμένες να φορούν τη μαντίλα.

Είναι περίεργο που σκεφτόμουν έτσι αλλά δεν γνώριζα τίποτα για το Ισλάμ. Στην πραγματικότητα πίστευα ότι όλοι οι άνθρωποι είναι Χριστιανοί! Βέβαια, αυτό ήταν πριν από δέκα χρόνια.

Όμως, η επαφή μου με αρκετούς Μουσουλμάνους με έκανε να αναλογιστώ τη διακοπή της σχέσης μου με το Θεό και την Εκκλησία. Παρόλο που προέρχομαι από μία τυπική Ελληνική Ορθόδοξη οικογένεια και όλη τη ζωή μου πήγαινα κάθε Κυριακή πρωί στην εκκλησία, καθώς μεγάλωνα η Εκκλησία δεν έδινε πια νόημα στη ζωή μου, ούτε απάντηση στα ερωτήματά μου.

Καθώς μεγάλωνα, μια διχοτόμηση έγινε στη ζωή μου, γιατί ζωή και θρησκεία έπαιρναν διαφορετικούς δρόμους. Δεν μπορούσα να συσχετίσω την καθημερινή ζωή μου με την θρησκεία. Από τη μια μας μάθαιναν να πιστεύουμε ότι για να πετύχουμε στη ζωή πρέπει να πάμε στο σχολείο, να βρούμε μια καλή δουλειά και να αγοράσουμε ένα ωραίο σπίτι και αυτοκίνητο, και από την άλλη μαθαίναμε ότι έπρεπε απλώς να πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε για τις δικές μας αμαρτίες και ότι αυτό από μόνο του αρκεί για να πετύχουμε στη ζωή. Από τη μια, μαθαίναμε να έχουμε κριτική σκέψη, να αναρωτιόμαστε γιατί, να διαπραγματευόμαστε , και από την άλλη μαθαίναμε απλώς να πιστεύουμε και να μη ρωτάμε ποτέ γιατί αυτό ήταν βλασφημία. Από τη μια, να μην κάνουμε ποτέ κάτι χωρίς να ξέρουμε το γιατί, και από την άλλη να συμμετέχουμε σε όλες τις τελετές και να μη ρωτάμε ποτέ γιατί.

Έτσι, άρχισα να απομακρύνομαι από την Εκκλησία. Δεν είχε πια νόημα . Πάντοτε πίστευα στο Θεό και ήθελα με όλη μου την καρδιά να είναι μέρος της ζωής μου αλλά είχα ερωτήματα, για τα οποία οι άλλοι με έκαναν να νιώθω ντροπή, λες και ήμουν άτομο που αμφισβητεί το Θεό.

Έτσι, η μόνη λύση που είχα ήταν να απομακρυνθώ από την Εκκλησία  γιατί δεν ήθελα να θεωρούμαι αμφισβητίας και γιατί τελικά θα πήγαινα στον Παράδεισο έτσι κι αλλιώς, αφού σύμφωνα με το Χριστιανισμό, το μόνο πράγμα που είχε σημασία ήταν να πιστεύω ότι ο Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες μας. Μπορούσα να κάνω ο,τιδήποτε και να γλυτώσω.

Αλλά όταν, μερικά χρόνια αργότερα, ήρθα σε επαφή με Μουσουλμάνους στο Πανεπιστήμιο και είδα πόσο θρησκευόμενοι ήταν, το πάθος μου να είμαι πάλι κοντά στο Θεό αναζωπυρώθηκε. Θα έλεγε κανείς ότι κατά βάθος ζήλευα λίγο. Πώς μπορούσαν εκείνοι να είναι τόσο αφιερωμένοι στο Θεό και ψυχικά ήρεμοι, ενώ εγώ δεν ήμουν, παρόλο που εγώ τελικά θα πήγαινα στον Παράδεισο ενώ εκείνοι όχι;

Άρχισα να κάνω συζητήσεις μαζί τους για θρησκευτικά θέματα. Ήμουν αποφασισμένη να τους πείσω ότι έπρεπε να πιστέψουν στον Ιησού για να σωθούν, αλλά για μεγάλη μου έκπληξη πίστευαν ήδη στον Ιησού! Ανακάλυψα ότι ήδη γνώριζαν πολλά για τον Ιησού και το Χριστιανισμό ενώ εγώ δεν ήξερα τίποτα για το Ισλάμ αλλά ούτε και για το Χριστιανισμό, αν και πήγαινα στο Κατηχητικό όλη μου τη ζωή.

Πήγα στη Βιβλιοθήκη κρυφά όταν δεν ήταν εκεί κανείς να διαβάσω για το Ισλάμ, προκειμένου να τους πείσω ότι είχαν άδικο. Βρήκα μόνο κάτι παλιά και παράξενα βιβλία. Ήταν εποχές πριν Google και δεν υπήρχαν πολλές πληροφορίες στο διαδίκτυο. Μια μέρα περνούσα από μια αίθουσα όταν είδα κάτι φυλλάδια για το Ισλάμ. Φαντάστηκα ότι τα έβαλε εκεί η Ένωση Μουσουλμάνων Φοιτητών, και αφού βεβαιώθηκα ότι η αίθουσα ήταν άδεια, έβαλα βιαστικά μερικά στην τσάντα μου. Όταν γύρισα σπίτι άρχισα να διαβάζω και έμεινα κατάπληκτη. Ένα φυλλάδιο έλεγε για το Muhammad (Μωάμεθ) και τη Βίβλο. Τη Βίβλο; Πίστεψα ότι αυτό πρέπει να ήταν ψέμα αλλά είδα το στίχο στη Βίβλο μου και δεν ήξερα αν είναι αλήθεια ή όχι γιατί διάβαζα μία μετάφραση στα Αγγλικά.

Προσευχήθηκα βαθειά στο Θεό για να μου δείξει ποια θρησκεία είναι η αληθινή. Ήθελα να ξέρω! Μου φάνηκε όμως παράξενο που το έκανα αυτό, γιατί έλεγα συνεχώς ότι είναι ο Χριστιανισμός! Άρχισα να πηγαίνω στην εκκλησία στην αρχή μια φορά την εβδομάδα και μετά δύο φορές την εβδομάδα. Αυτό ήταν παράξενο, γιατί ήμουν η πιο νέα μέσα στην εκκλησία. Ξανάρχισα να διαβάζω τη Βίβλο αλλά αυτή τη φορά προσπαθώντας να βρω απαντήσεις στα ερωτήματά μου.

Μετά από πολλούς μήνες, μη μπορώντας να αντέξω άλλο, αποφάσισα να πάω στον πνευματικό μου. Όποιος είναι Έλληνας, μπορεί να καταλάβει πόσο σημαντικό γεγονός είναι αυτό. Πηγαίνω στον πνευματικό μου να του πω ότι έχω ερωτήματα για την πίστη μου και για να τον ρωτήσω για το μεγαλύτερο εχθρό της Ελλάδας: το Ισλάμ. Είχα τρεις ερωτήσεις:

1.  Αν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες μας και αυτό από μόνο του αρκεί για να πάμε στον Παράδεισο, ποιο είναι το νόημα; Σημαίνει ότι μπορούμε να κάνουμε οποιαδήποτε αμαρτία και να σωθούμε;
2. Πώς μπορεί ο Θεός να είναι 3 σε 1;
3. Τι πιστεύετε για το Ισλάμ;

Έκανε ό,τι μπορούσε για να μου εξηγήσει τις τρεις πρώτες ερωτήσεις, αλλά καταλάβαινα ότι οι απαντήσεις του ήταν αμφιλεγόμενες. Όταν φτάσαμε στην τελευταία ερώτηση, γούρλωσε τα μάτια του, κοκκίνισε και μου είπε να μείνω μακριά απ’αυτούς τους ανθρώπους!

Έφυγα από τη συνάντηση απογοητευμένη. Για πρώτη φορά, ένιωθα ότι η πίστη μου κλονιζόταν. Έπρεπε να βρω απαντήσεις. Τώρα όμως έπρεπε να τις βρω μόνη μου. Και τις βρήκα.

Μετά από πολλούς μήνες εντατικής ανάγνωσης, κριτικής μελέτης και των δύο θρησκειών και αδημονία της ψυχής μου να συνεχίσει να αναζητεί το Θεό, η αλήθεια άρχισε να εμφανίζεται αλλά την έδιωχνα. Της έλεγα συνεχώς να φύγει. Είμαι Ελληνίδα. Είμαι Ορθόδοξη. Μού αρέσει ο τρόπος ζωής μου. Δε θέλω να εγκαταλείψω όλα αυτά με τα οποία με ανέθρεψαν. Αλλά στο τέλος η αλήθεια νίκησε και υποτάχτηκα στη συνείδησή μου. Υποτάχτηκα στην αλήθεια και αποφάσισα ότι, πέρα από το Θεό, δεν υπάρχει άλλο αντικείμενο άξιο λατρείας. Γιατί αυτό σημαίνει στην κυριολεξία η λέξη «Ισλάμ».

Αργότερα, κατάλαβα ότι δεν χρειαζόταν να εγκαταλείψω τον εαυτό μου, την οικογένειά μου ή την κουλτούρα μου. Κατάλαβα ότι μπορώ να είμαι Μουσουλμάνα και Ελληνίδα ταυτόχρονα, όπως τόσοι άλλοι άνθρωποι στον κόσμο που είναι Μουσουλμάνοι αλλά και Πακιστανοί, Άραβες, Σομαλοί, Βόσνιοι, ή Κινέζοι. Στο Κοράνι διάβασα:

Κατάλαβα ότι, ως Μουσουλμάνοι, πρέπει να σεβόμαστε αυτούς που έχουν διαφορετική θρησκεία, γιατί πολλοί απ’αυτούς είναι πραγματικά ειλικρινείς, και ζουν με θρησκευτική συνείδηση. Άλλωστε, δε θα κρίνω εγώ τους άλλους, αυτό θα το κάνει ο Θεός.

Ήρθα κοντά στο Ισλάμ μέσα από βιβλία. Όπως και άλλοι άνθρωποι, όπως και άλλοι Έλληνες, έτσι και εγώ ασπάστηκα το Ισλάμ μέσα από κριτική και εντατική μελέτη. Και παρατήρησα ότι η ιστορία μου δεν ήταν μοναδική. Πολλοί Έλληνες που γνωρίζω σήμερα έχουν παρόμοια ερωτήματα με τα δικά μου, και συνέβη και στη δική τους ζωή αυτή η διχοτόμηση. Αν είστε στην ίδια θέση, οφείλετε στον εαυτό σας να βρείτε τις απαντήσεις τώρα γιατί δεν ξέρουμε πότε θα πεθάνουμε. Και να γνωρίζετε ότι ο Θεός μας έδωσε μυαλό για να σκεφτόμαστε με κριτικό τρόπο. Είναι σωστό να κάνουμε ερωτήσεις και σωστό να βρίσκουμε απαντήσεις.  

Γι αυτό έφτιαξα μια ιστοσελίδα που λέγεται Greeks Rethink. Εδώ μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις και να βρείτε απαντήσεις για τη ζωή και το Θεό. Μπορείτε να πάτε στο www.greeksrethink.com και να διαβάσετε τις ιστορίες για τη ζωή μας ή να πάτε απευθείας στο forum και να συζητήσετε με μέλη που προέρχονται από όλο τον κόσμο.