Μια μουσουλμάνα από την Ηλιούπολη

Πηγή: Το Βήμα online

ΜΙΑ εκ των κορυφαίων διεθνών διακρίσεων των μουσουλμάνων της Ευρώπης έλαβε πρόσφατα μια Ελληνίδα. Η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της Μουσουλμανικής Ενωσης Ελλάδος κυρία Αννα Στάμου συγκαταλέγεται
ανάμεσα στις 10 μουσουλμάνες με τη μεγαλύτερη και πλέον θετική επιρροή στη Γηραιά Ηπειρο, πλάι σε προσωπικότητες όπως η διάσημη ιρακινή αρχιτέκτων Ζάχα Χαντίντ! Η κυρία Στάμου βρέθηκε στο… top 10 της γυναικείας έκφρασης του σύγχρονου, μετριοπαθούς Ισλάμ, λαμβάνοντας
το σχετικό βραβείο από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Μουσουλμάνων Επιχειρηματιών (CΕDΑR), το οποίο υποστηρίζεται από το διάσημο Ινστιτούτο Στρατηγικού Διαλόγου, γνωστότερο και ως η «Λέσχη των Τριών». Η απονομή του βραβείου, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από τρεις εβδομάδες στη
Μαδρίτη, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στο να αποκτήσει η Ελλάδα φωνή στον- διευρυνόμενης επιρροής- αναπτυσσόμενο κύκλο των μουσουλμάνων της Ευρώπης, τη σημασία των οποίων επισημαίνουν επί σειρά ετών αναλυτές των διεθνών σχέσεων στη χώρα μας.

Η κυρία Στάμου μιλάει για το μεγάλο θέμα των ημερών που απασχολεί χιλιάδες έλληνες και αλλοδαπούς μουσουλμάνους, δηλαδή τη δημιουργία τεμένους και κοιμητηρίου στην πρωτεύουσα. «Εμείς είχαμε εισηγηθεί να δημιουργηθεί μια υποδομήαπλή,λειτουργική και αισθητικά συμβατή με τον προτεινόμενο χώρο. Δεν ονειρευόμαστε πολυτέλειεςπαρά έναν λειτουργικό χώρο προσευχής», ενώ κατακρίνει το νεοπαγές φαινόμενο της ισλαμοφοβίας στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντάς το παροδικό και εφήμερης κατανάλωσης. «Παλαιά ήταν οι κομμουνιστές και σήμερα οι μουσουλμάνοι.Σε λίγο καιρόόμως δεν θα έχει υπόσταση και θα ξεχαστεί» τονίζει.

Επίσης επισημαίνει ότι δεν είναι μόνο η έλλειψη τεμένους, αλλά και η απουσία επίσημων θρησκευτικών λειτουργών του Ισλάμ στη χώρα μας. «Ο ιμάμης- όπως άλλωστε και ο παπάς και οι πνευματικοί δάσκαλοι- βοηθά με τις συμβουλές του άτομα ή ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα,αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη ή βρίσκονται προ ηθικών διλημμάτων. Επίσηςέχουμε μεικτούς γάμους, με πολλές γυναίκες να αγνοούν τα δικαιώματά τους. Αυτό είναι ένα τραγικό κενό» σημειώνει. Οπως τονίζει, θεωρεί απαραίτητο να δημιουργηθούν οι απαραίτητες δομές με ελληνικά και όχι ξένα χρήματα. «Οποιος πληρώνει,έχει το πάνω χέρι.Εχουμε δει χώρες όπως η Ολλανδία και η Αγγλία να επιστρέφουν στον κρατικό έλεγχο» λέει.

Η κυρία Στάμου ασπάστηκε το Ισλάμ πριν από έξι χρόνια, καθώς βρήκε εκεί απαντήσεις για τις χρόνιες εσωτερικές αναζητήσεις της. «Η αναζήτησή μου ήταν μακροχρόνια, πάντοτε έψαχνα και πάντοτε είχα αναπάντητα ερωτήματα, όχι κατ΄ ανάγκη θεολογικής φύσης. Σε αυτή την αναζήτηση της αλήθειαςδεν μπορούσα να λάβω ικανοποιητικές απαντήσεις. Ετσιανέτρεξα σε διάφορες σχολές,ασχολήθηκα πολύ με τον Πυθαγόρα,μέσα από τον οποίο βρέθηκα στο Ισλάμ» τονίζει. Σε αυτή την αναζήτηση γνώρισε και τον νυν σύζυγό της, με τον οποίο εισήλθαν ως εθελοντές στους Γιατρούς του Κόσμου, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ. Τότε ήταν που ήρθε σε πιο ουσιαστική επαφή με το Ισλάμ, στις διδαχές του οποίου άρχισε να εμβαθύνει. «Θεωρούσα από αυτά που μαθαίνουμε στο σχολείο ότι πρόκειται για μια υποδεέστερη και αμφίβολη θρησκεία. Το Ισλάμ όμως άρχισε να μου δίνει απαντήσεις.Είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει να μάθω καλύτερα τι είναι αυτή η θρησκεία.Πολλές απορίες που είχα,ξεκίνησαν να λύνονται με μια απλότητα που… μου την έδινε στα νεύρα!» σημειώνει. Η κυρία Στάμου υπογραμμίζει ότι λόγω ιστορικών γεγονότων πολλοί στη χώρα μας συγχέουν τον μουσουλμανισμό με την Τουρκία, κάτι που, όπως λέει, είναι εσφαλμένο. «Είμαι τόσα χρόνια μουσουλμάνα και τη λέξη μπαϊράμι την έμαθα πέρυσι!Ποτέ δεν συνάντησα στον δρόμο μου την Τουρκία στην πορεία μου προς το Ισλάμ.Ο Ευρωπαίος που γίνεται μουσουλμάνοςδεν μαθαίνει από τους Τούρκους, αλλά από το αραβικό στοιχείο, ακολουθώντας τους άραβες δασκάλους» υπογραμμίζει . «Στην Ευρώπη όσοι προσχωρούν στο Ισλάμ τα μαθαίνουν από τα αγγλικά και τα γαλλικά.Ενώ υπάρχουν χιλιάδες έλληνες μουσουλμάνοι, απορώ γιατί δεν υπάρχουν βιβλία στα ελληνικά.Ευτυχώς,εμείς εκδώσαμε πέντε βιβλία» λέει.

Ακόμη επισημαίνει ότι η μετάβασή της από τον χριστιανισμό στο Ισλάμ συνοδεύθηκε από αποδοχή εκ μέρους της οικογένειας και των φίλων της. «Αρνητικές αντιδράσεις δεν συνάντησα. Κάποιοι μπορεί να είχαν απορίες ή και να μην τους άρεσε.Αλλά τι να έκανα;Αλλωστεούτε η γιόγκα τούς άρεσε!Κοινωνικά δεν άλλαξα,ούτε συμπεριφορά άλλαξα, απλά φόρεσα μαντίλι!» διηγείται.

Η κυρία Στάμου είναι 37 ετών και γεννήθηκε στην Αθήνα ακριβώς έναν μήνα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. «Η μητέρα μου, οκτώ μηνών έγκυος σ΄ εμένα, έβλεπε τα γεγονότα από την ταράτσα» διηγείται. Γέννημα θρέμμα Ηλιουπολίτισσα, σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων, όμως ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη διερμηνεία της νοηματικής γλώσσας, αλλά και με τη γιόγκα, την οποία εξακολουθεί να διδάσκει! Η βραβευθείσα Ελληνίδα, η οποία είναι παντρεμένη με τον πρόεδρο της Μουσουλμανικής Ενωσης Ελλάδος κ. Ν. Ελγαντούρ και μητέρα δύο παιδιών, είναι υπεύθυνη μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων στον εν λόγω φορέα. «Παλαιότερα διατηρούσα και γραφείο για τους νέους μουσουλμάνους, ενώ έχω μεταφράσει από τα αγγλικά βιβλία σχετικά με το Ισλάμ» λέει. Ωστόσο για πολλά χρόνια η κύρια ενασχόλησή της ήταν οικογενειακή της επιχείρηση, δηλαδή η παλιά βιοτεχνία αθλητικών ρούχων που διατηρούσαν οι γονείς της, η οποία ανέστειλε τη λειτουργία της με την οικονομική κρίση.

«Η μαντίλα είναι θέμα επιλογής»

Το θέμα της μαντίλας αποτελεί σοβαρό ζήτημα για αρκετές χώρες,όμως για την κυρία Στάμου τα πράγματα είναι απλά.«Η μαντίλα είναι κομμάτι της πίστης,το οποίο αν θέλεις ακολουθείς και αν θέλεις όχι.Είναι δική σου επιλογή»τονίζει.Ωστόσο, όπως επισημαίνει,δεν έχει μόνο κοινωνική υπόσταση,καθώς όποιος το αναζητήσει εσωτερικά, θα βρει και άλλα πράγματα.«Το μαντίλι είναι θέμα επιλογής.Ομως,όπου το επιβάλλουν,κακώς το κάνουν.Βέβαια,κατά την άποψή μου,όταν το “πασάρουν” σαν σύμβολο καταπίεσης,αυτό είναι λάθος.Εχω δει γυναίκες που παλεύουν για το δικαίωμά τους να το φοράνε»σημειώνει.

Η κυρία Στάμου μιλάει με ικανοποίηση για τη βράβευσή της.«Ηταν 10 βραβεία,όλα τους ισάξια. Εμένα μού απενεμήθη λόγω της δράσης μου στη Μουσουλμανική Ενωση για τη διεκδίκηση του νεκροταφείου και του τεμένους,αλλά και για τη θετική συνεισφορά μου.Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Μουσουλμάνων Επιχειρηματιών (CΕDΑR) προωθεί την εκπαίδευση,την πρόοδο,την επιχειρηματικότητα,τη δημιουργία,την τέχνη,την επιστήμη.

Δεν πρόκειται για θρησκευτικό ίδρυμα»τονίζει.

Οπως λέει,το βασικότερο όλων είναι η ειρηνική συμβίωση και η ανοχή.«Στο Ραμαζάνι τρώμε μαζί με φίλους μας χριστιανούς,και αυτό είναι κάτι που δεν το συναντάς εύκολα στην Ευρώπη.Επίσηςη κόρη μου τρελαίνεται και αδημονεί για τα Χριστούγεννα.Ετσι διαρκούν περίπου ως…το Πάσχα!» καταλήγει.

Άρθρο: Αχιλλέας Χεκίμογλου

Χαμπίμπα Σριζ – υποψήφια με μαντίλα

Πηγή: Protagon.gr

Η Χαμπίμπα Σριζ είναι γεμάτη αντιθέσεις. Γεννήθηκε στην Καζαμπλάνκα, σπούδασε μόδα στο Παρίσι, ερωτεύτηκε στην Αθήνα και ζει στον Άλιμο εδώ και 20 χρόνια. Ο άντρας της είναι από τους Έλληνες που απαρνήθηκαν τον Χριστό για τον Μωάμεθ. Μουσουλμάνα κι αυτή, φορά χρωματιστές μαντίλες και μιλάει ανοιχτά γι’ αυτές.

Τα θρησκευτικά σύμβολα ήταν ο λόγος που γνωριστήκαμε πριν 3 χρόνια. Συμμετείχε σε ένα θεατρικό με άξονα το φόβο και τη δυτική άγνοια για τη χιτζάμπ (μαντίλα). Μιλήσαμε για τη θέση της γυναίκας στο Ισλάμ, τις σχέσεις των δύο φύλων, την υποδήλωση της ταυτότητας. Για να μου αποδείξει τα κλισέ των δυτικών, με κάλεσε στο γάμο του αδελφού της στο Μαρόκο. «Έλα να δεις πώς στ’ αλήθεια είναι οι γυναίκες μας». Τελικά ό,τι βρέχει η Μεσόγειος το μαλακώνει, της είχα πει τότε.

Η οικειότητα στο βλέμμα την κράτησε στην Ελλάδα. Τον πρώτο καιρό η μαντίλα της περνούσε απαρατήρητη. «Έπαιρνα το λεωφορείο από το Καλαμάκι και πήγαινα για ψώνια στην Αθήνα, κανείς δεν με έλεγε ξένη και ποτέ δεν αισθανόμουν την περιέργεια των άλλων στο δρόμο. Τελευταία και με την οικονομική κρίση, γεννήθηκε μια ρατσιστική, ξενοφοβική διάθεση στην κοινωνία. Νομίζω ότι για να πάρουν κάποιοι την εξουσία χρησιμοποιούν εμάς επινοώντας τον ρατσισμό».

Πριν έναν μήνα, η Χαμπίμπα δέχθηκε πρόταση να κατέβει στις εκλογές με τη Λαϊκή Συσπείρωση (ΚΚΕ – Αλίμου) και είπε εύκολα το ναι. «Θέλω να υποστηρίξω τον νόμιμο μετανάστη, να μην μας βλέπουν κάποιοι σαν κινούμενες απειλές». Τα κοινωνικά στρώματα έχουν αλλάξει. Η παράδοση που μαθαίναμε μικροί περνά και σ’ άλλα σώματα, εξελίσσεται.

Το παράδειγμά της Χαμπίμπα – της Αγάπης όπως την φωνάζουν κάποιοι εδώ – πέρα από κόμματα και παρατάξεις υποδηλώνει τη γνώση ενός ανθρώπου που ξέρει ποιος είναι και που ανήκει. Η Χαμπίμπα δεν αφομοιώθηκε στην «ξένη» χώρα, εναρμονίστηκε με το σύνταγμα και τους κανόνες της και αποφάσισε με το κεφάλι ψηλά να απευθυνθεί σε όλους και όχι μόνο στους «δικούς» της. Η τοποθέτησή της σε λίστα υποψηφίων είναι μια σπάνια πολιτική κίνηση για να αποδυναμωθεί ο συντηρητισμός.

Άρθρο: Λίνα Παπαδάκη

Οι «αλήθειες των άλλων» και η μαντίλα της Ελενας

 Οι εμπειρίες μιας Ελληνίδας φοιτήτριας μετά την απόφασή της να ασπαστεί το Ισλάμ

Source:  Kathimerini.gr

Read in English

«Μήπως να μη γράψω το όνομά σου;» «Οχι, γράψτο». «Και οι γονείς σου;» «Κάποια στιγμή θα το μάθουν και οι γονείς μου. Δεν έπεσα δα και στα ναρκωτικά!».

Η Ελενα Πουλιάση, στα 23 της σήμερα, είναι μια νέα και όμορφη κοπέλα -αυτό μπορείς να το διακρίνεις ακόμα και κάτω από τη μαντίλα που φορά. Εχει περάσει λιγότερο από ένας χρόνος από τότε που έλαβε την απόφαση να ασπαστεί το Ισλάμ, απόφαση που της στοίχισε αρκετούς φίλους και που εγκυμονεί τον κίνδυνο ρήξης με την οικογένειά της. «Αυτή είναι όμως η αλήθεια μου», λέει στην «Κ».

Τα τελευταία τρία χρόνια, η Ελενα βρίσκεται στην Αγγλία για σπουδές. Στη γειτονιά και το πανεπιστήμιό της, οι μουσουλμάνοι υπερτερούν σε αριθμό. «Οπως κι οι περισσότεροι Ελληνες, έτσι κι εγώ είχα μεγαλώσει με τη νοοτροπία ότι οι μουσουλμάνοι είναι αυστηρός λαός, καταπιεσμένος. Εβλεπα γυναίκες με μαντίλα και σκεφτόμουν ότι δεν έχουν ζωή. Οι άνθρωποι που γνώρισα όμως εκεί ήταν τελείως διαφορετικοί». Οι δύο καλύτερές της φίλες στο Λονδίνο ήταν από τη Σαουδική Αραβία -τις περιγράφει «απίστευτα έξυπνες και ταλαντούχες». Φορούσαν φυσικά μαντίλα. Η Ελενα δεν μπορούσε να το καταλάβει κι ούτε ήθελε να τις προσβάλει για τη θρησκεία τους. Η ίδια από μικρή πίστευε στο Θεό. «Ξεκίνησα να διαβάζω για το Ισλάμ, για να τις πείσω, να τους αποδείξω ότι στο θέμα της θρησκείας τους είναι παραπλανημένες».

Ξεκίνησε να διαβάζει το Κοράνι στην ελληνική του μετάφραση. «Αρχισα να συνειδητοποιώ ότι εγώ τα είχα μάθει… αλλιώς. Είδα, για παράδειγμα, αγάπη και σεβασμό για τη γυναίκα και τη μητέρα. Σχεδόν ασυναίσθητα σταμάτησα να πίνω και να τρώω χοιρινό. Δεν ήξερα ποια είναι η αλήθεια και μέχρι να τη βρω, αποφάσισα να παραμείνω ανοικτή σε όλα». Η διαδικασία αυτή διήρκεσε περίπου 8 μήνες. «Ζούσα σαν μουσουλμάνα. Πρόσεχα πού έβγαινα, πρόσεχα τα ρούχα που φόραγα, σταμάτησα να βρίζω, έγινα πιο ευγενική».

Στις 15 Μαΐου έγινε και επίσημα μουσουλμάνα. Το θέμα της μαντίλας την απασχόλησε. Στην αρχή, τη φόραγε έξω, αλλά την έβγαζε όταν έμπαινε στο γραφείο (σ.σ. παράλληλα με τις σπουδές της στις Διεθνείς Επιχειρήσεις, διατηρεί και ένα μεταφραστικό γραφείο). «Δεν ήθελα να αλλάξει η συμπεριφορά των συναδέλφων μου απέναντί μου. Τώρα πια όμως, τη φοράω πάντα. Γιατί; Γιατί με κάνει να νιώθω καλύτερα. Νιώθω πιο ασφαλής».

Προσωπικό κόστος

Η απόφασή της δεν ήρθε χωρίς προσωπικό κόστος. «Ηταν κάτι που επηρέασε πολύ την οικογένειά μου. Μπορεί να μην τους το έχω ανακοινώσει ακόμα, αλλά η μητέρα μου καταλαβαίνει ότι έχω αλλάξει. Εχασα και αρκετούς φίλους. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι δεν ήταν πραγματικοί φίλοι, γιατί αλλιώς θα ήθελαν να είναι με την Ελενα όπως πραγματικά είναι και όχι μόνο με την Ελενα που μπορεί να βγαίνει τα βράδια Παρασκευής και να γίνεται λιώμα». Δεν είναι ότι δεν τους καταλαβαίνει. «Ο περισσότερος κόσμος έχει μια τάση να πιστεύει ότι για να γίνει κανείς μουσουλμάνος πρέπει να του έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου. Κανείς όμως εμένα δεν μου έβαλε το Κοράνι στο χέρι. Μου λένε “μα γεννήθηκες Ελληνίδα!”. Τους λέω, “μα είμαι Ελληνίδα”. Το ότι έγινα μουσουλμάνα δεν σημαίνει πως τελείωσε η ζωή μου και πως πρέπει να αφοσιωθώ στο να διαβάζω το Κοράνι, να κάνω παιδιά και να γίνω φανατική. Αντίθετα, θυμώνω με τους μουσουλμάνους που φανατίζονται». Πριν κλείσουμε, επισημαίνει: «Θα σε ρωτήσουν σίγουρα, αν έγινα μουσουλμάνα επειδή ερωτεύτηκα. Απάντησέ τους πως όχι. Οι περισσότερες γυναίκες γίνονται μουσουλμάνες πριν βρουν τον πρίγκιπά τους».

Πολλοί βαπτίζονται χριστιανοί ορθόδοξοι

Στο www.greeksrethink.com, την παγκόσμια online κοινότητα των Ελλήνων μουσουλμάνων, βρίσκεις αρκετές μαρτυρίες ελληνορθόδοξων που κάποια στιγμή έκαναν τη συνειδητή επιλογή να «εξισλαμιστούν». Οι περισσότεροι είναι Ελληνες του εξωτερικού και, στις διηγήσεις τους, περιγράφουν μάλλον με μελανά χρώματα τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν από τους οικείους τους. «Πρόκειται για μια βιωματική, σκληρή πορεία η αλλαγή της πίστης και η οποία, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό», σχολιάζει στην «Κ» ο καθηγητής Συγκρητικής Φιλοσοφίας της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Μάριος Μπέγζος. «Στην Ελλάδα όμως, είμαστε μόνο στα λόγια ανοικτοί, αντίθετα υπάρχει μεγάλη δυσκολία στην αφομοίωση του Αλλου. Ειδικά οι μουσουλμάνοι είναι στη συνείδησή μας ταυτισμένοι με τους Τούρκους, υπάρχουν αρνητικές εγγραφές δηλαδή στο υποσυνείδητό μας».

Οι διαδρομές φυσικά μεταξύ των δύο θρησκειών έχουν δύο κατευθύνσεις. Πολλοί είναι και οι μουσουλμάνοι που κάθε χρόνο βαφτίζονται χριστιανοί ορθόδοξοι σε κάποια εκκλησία της χώρας μας, αν και όπως τονίζει στην «Κ» ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Κίνησης Πολιτών «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο» κ. Στρατής Πόθας, στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι ο γάμος. «Για τους μουσουλμάνους μάλιστα, αυτό είναι κάτι που δεν το αποκαλύπτουν εύκολα στους δικούς τους.

Η πρώτη μουσουλμάνα Επαγγελματίας Οπλίτης

Source: Ethnos 

(English translation below)

 

Μεγάλωσε σε οικογένεια χωρίς προκαταλήψεις, είναι δυναμική και όμορφη και από την ερχόμενη Δευτέρα θα υπηρετεί ως ΕΠΟΠ στις Ενοπλες Δυνάμεις.

Είναι 25 χρόνων, όμορφη, σύγχρονη, δυναμική, οδηγεί μηχανή εντούρο, αυτοκίνητο και τρακτέρ, και από την ερχόμενη Δευτέρα θα γίνει η πρώτη μουσουλμάνα που θα υπηρετήσει ως επαγγελματικό στέλεχος στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις.

Η Σεϊβτζάν Σαντουλά, από την Ξυλαγανή Ροδόπης, διαφέρει σε πολλά από τις υπόλοιπες κοπέλες της μειονότητας. Μεγαλώνοντας σε μια προοδευτική οικογένεια χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, ήταν η πρώτη στο χωριό της που φοίτησε στο ελληνικό γυμνάσιο, μιλά άπταιστα την ελληνική γλώσσα, ντύνεται μοντέρνα, ενώ στα αξεσουάρ της γκαρνταρόμπας της δεν υπάρχει η μαντίλα.

First Muslimah in the Greek Army