Χωρίς φαΐ και χωρίς νερό στο κέντρο της Ηλιούπολης

 Πηγή:  Vima Newspaper

Oδός Αρκαδίου. Ενας μικρός δρόμος στην Ηλιούπολη. Σχεδόν στην αρχή του μια συνηθισμένη διώροφη κατοικία, ανάμεσα σε άλλες μονοκατοικίες. Τίποτε ψηλότερο από τρεις ορόφους. Ολα θυμίζουν μια κλασική γειτονιά της Αθήνας, από αυτές που δεν έχουν φθάσει ο θόρυβος και η… ανάπτυξη. Κάτι, παρ΄ όλα αυτά, έχει αλλάξει. Λίγο πριν δύσει ο ήλιος… Στην εξώπορτα του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου αραδιασμένα παπούτσια στη σειρά, ανδρικά, γυναικεία, παιδικά. Το σπίτι είναι μουσουλμανικό. Και χθες για τους μουσουλμάνους ήταν μεγάλη ημέρα. Η πρώτη ημέρα του Ραμαζανιού, της μεγάλης νηστείας των μουσουλμάνων, που αρχίζει την πρώτη ημέρα του νέου σεληνιακού έτους και διαρκεί 30 ημέρες. Ούτε φαΐ ούτε νερό ούτε καν τσιγάρο και τσίχλα δεν πρέπει να μπει στο στόμα τους όσο ο ήλιος βρίσκεται στον ουρανό. Μετά η οικογένεια θα προσευχηθεί και θα καθήσει στο τραπέζι- άλλοτε και όλοι μαζί οι πιστοί στο τζαμί- για φαγητό. Αλλά μόνον αφού δύσει ο ήλιος… «Το θέμα είναι να καταλάβεις εκείνες τις ημέρες ότι κάτι σου λείπει, κάτι στερείσαι, να έχει δηλαδή η νηστεία ουσία» εξηγεί ο κ. Ναΐμ Ελγαντούρ , πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ενωσης Ελλάδας, που, όπως οι περισσότεροι μουσουλμάνοι, πέρασε το πρώτο βράδυ της εξαντλητικής νηστείας στο σπίτι για να καθήσει στο τραπέζι με την οικογένεια και τους στενούς φίλους του. Λίγο μετά τις 8 βρίσκονταν όλοι στο σπίτι, ο Ναΐμ, η γυναίκα του, τα δυο τους παιδιά, ο αντιπρόεδρος της Ενωσης, κ. Μάζεν Ρασσά, και ο ιμάμης. Στις 8.30 ακριβώς χτύπησε το ρολόι, που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του σαλονιού. Είναι ρυθμισμένο να χτυπά πέντε φορές την ημέρα υπενθυμίζοντας τις ώρες της προσευχής, αφού εδώ δεν υπάρχει ούτε μιναρές ούτε μουεζίνης για να καλέσει τους πιστούς. Στο σπίτι κατά τα μουσουλμανικά ήθη υπεύθυνος να κατευθύνει την προσευχή είναι ο οικοδεσπότης, και μόνον εάν δώσει την άδειά του μπορεί να αναλάβει ο ιμάμης. Η ώρα για το φαγητό έχει φθάσει. Ενα ποτηράκι γάλα με χουρμάδες είναι το πρώτο βήμα, που δείχνει ότι η νηστεία έχει ολοκληρώσει τον ημερήσιο κύκλο της. Από εκεί και πέρα δεν υπάρχει περιορισμός στο διαιτολόγιο και στα πιάτα που σερβίρονται, εκτός βέβαια από τη… γενική απαγόρευση κατανάλωσης χοιρινού κρέατος. Στο τραπέζι του Ναΐμ σερβιρίστηκε σούπα φτιαγμένη από ζωμό μοσχαριού, με κρέας και πατάτες, πιάτο που συνήθως τρώγεται πρώτο για να μαλακώσει το στομάχι από την ολοήμερη αποχή από το φαγητό. Υστερα το τραπέζι γεμίζει πιάτα. Παστίτσιο, «ψεύτικο», όπως το λένε, καθώς δεν υπάρχει κιμάς, ρύζι μαγειρεμένο με ανατολίτικη συνταγή, μοσχάρι με ντομάτα, πατάτες και κρεμμύδια στον φούρνο, και κάθε είδους μεζές.

«Δεν νηστεύεις μόνο στα υλικά πράγματα» εξηγεί η σύζυγος του Ναΐμ, κυρία Αννα Στάμου. «Νηστεύεις και στις άσχημες εκφράσεις και στις άσχημες πράξεις. Και πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι η νηστεία του Ραμαζανιού κάνει καλό και στην υγεία, κι αυτό είναι ιατρικά αποδεδειγμένο. Ο οργανισμός αποτοξινώνεται. Τις πρώτες ημέρες βέβαια αισθανόμαστε καταβεβλημένοι, μετά όμως, όταν το συνηθίζουμε, έχουμε πολλή ενέργεια μέσα μας. Βλέπεις ανθρώπους μουσουλμάνους να πηγαίνουν κανονικά στη δουλειά τους και μετά να πηγαίνουν για ποδόσφαιρο ή οτιδήποτε».

Κ αι όλα αυτά, χωρίς καν νερό στη διάρκεια της ημέρας. «Φανταστείτε ότι στις χώρες μας έχει πολύ περισσότερη ζέστη, και παρ΄ όλα αυτά τηρούν τη νηστεία. Σίγουρα είναι δύσκολα αλλά, αφού είμαστε υποχρεωμένοι, πρέπει να το κάνουμε» τονίζει ο κ. Ρασσά ομολογώντας: «Είναι μια δοκιμασία». Και δεν είναι η μόνη. Μετά το βραδινό φαγητό ακολουθεί πάντα η τελευταία προσευχή της ημέρας. Αλλά την περίοδο του Ραμαζανιού προστίθεται ακόμη μια προσευχή, που κρατά μάλιστα μία ολόκληρη ώρα. Αυτή δεν γίνεται ποτέ κατ΄ οίκον. Ολοι οι μουσουλμάνοι μαζεύονται σε έναν τόπο προσευχής για να την κάνουν. Στην Αθήνα ως σήμερα τζαμί δεν υπάρχει, οπότε οι μουσουλμάνοι του κέντρου συγκεντρώθηκαν προχθές τη νύχτα, όπως πάντα τέτοια ημέρα, στο γκαράζ που έχει νοικιάσει ο κ. Ρασσά στον Νέο Κόσμο.

Το ρολόι που σημαίνει τις ώρες της προσευχής δεν μετρά και τον κύκλο της Σελήνης. Αν συνέβαινε αυτό θα αφαιρούσε περίπου 600 χρόνια από το σήμερα, καθώς ειδικά στο θέμα της νηστείας οι μουσουλμάνοι ακολουθούν τη σεληνιακή μέτρηση του έτους. Ετσι στον δικό τους χωροχρόνο της θρησκευτικής ζωής διανύεται το έτος 1430. Το Ραμαζάνι συμπίπτει και εορτάζεται στην αρχή κάθε σεληνιακού έτους. Γι΄ αυτό και με βάση το χριστιανικό ημερολόγιο έρχεται κάθε χρόνο δέκα ημέρες νωρίτερα. Η νηστεία διαρκεί έναν μήνα, κάθε ημέρα, από την ανατολή έως και τη δύση του ηλίου. Και, όπως λένε οι μουσουλμάνοι, το πρότυπο της νηστείας ακολουθεί πιστά τις επιταγές του προφήτη Μωάμεθ.

Προσευχή σε αυτοσχέδιο τζαμί

 

Η καθιερωμένη προσευχή πριν από το βραδινό γεύμα με πρώτο τον οικοδεσπότη Ναΐμ Ελγαντούρ Ο κ. Ελγαντούρείναι επιχειρηματίας και ζει στην Ελλάδα από το 1972. Αιγύπτιος παντρεμένος με Ελληνίδα, ζουν με τα δυο τους παιδιά στην Ηλιούπολη και χθες, πρώτη ημέρα του Ραμαζανιού, ήθελε να φάνε στο σπίτι οικογενειακώς. Στο αυτοσχέδιο τζαμί (ένα γκαράζ στον Νέο Κόσμο) για να συναντήσουν τους φίλους τους, τους άλλους πιστούς μουσουλμάνους και να προσευχηθούν όλοι μαζί, όπως πάντα τέτοια ημέρα, πήγαν μετά.

Οταν πρωτοήρθε στη χώρα ο κ. Ελγαντούρ δούλεψε ως ναυτικός, αργότερα άνοιξε δικό του αραβικό εστιατόριο και σήμερα ασχολείται με το εμπόριο θαλασσινών. «Στο Πορτ Σάιντ,στην πόλη όπου έμενα στην Αίγυπτο,είχαμε πολλούς Ελληνες.Είχα έρθει σε επαφή μαζί τους, τους είχα συμπαθήσει ως λαό. Οταν, λοιπόν, μου δόθηκε η δυνατότητα να φύγω προτίμησα την Ελλάδα.Θα μπορούσα να είχα πάει στην Αμερική, στην Αγγλία, οπουδήποτε αλλού» λέει σήμερα. Τώρα πια έχει έναν ακόμη λόγο που δεν μετάνιωσε για την επιλογή του.

Η γυναίκα του, η κυρία Στάμου, είναι Ελληνίδατη γνώρισε όταν ήρθε στη χώρα μας. Ασπάστηκε μάλιστα το Ισλάμ δύο χρόνια αφότου παντρεύτηκε τον Ναΐμ. «Μελετούσα τις θρησκείες προτού γνωρίσω τον Ναΐμ,όχι επειδή το σπούδαζα,αλλά επειδή μου άρεσε. Ηξερα ότι κάποια στιγμή θα κατέληγα μουσουλμάνα» λέει προσθέτοντας ότι είναι δασκάλα της γιόγκα, επάγγελμα που πλέον δεν εξασκεί λόγω των οικογενειακών υποχρεώσεων, της ανατροφής των δύο μικρών παιδιών που έχουν με τον Ναΐμ, του Ισμαήλ και της Ιμάν. Παράλληλα ασχολείται κι αυτή ενεργά με την Ενωση, συμμετέχει μάλιστα και στο Διοικητικό της Συμβούλιο, υπεύθυνη για τα θέματα μάρκετινγκ.

 

Event: Panel Discussion on Hijab on Feb. 3

Event:

Panel Discussion on HIJAB- the Islamic Headscarf

“The Hijab:

Symbol of Oppression or Expression of Faith?

A Right or a Threat?”

Start Time: Wednesday, February 3 at 6:00pm

End Time: Wednesday, February 3 at 8:00pm

Where: Ianos Bookshop Cafe

 

Η ομάδα 53 Αθήνας της Διεθνούς Αμνηστίας διοργανώνει εκδήλωση συζήτηση στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24) την Τετάρτη 3 Φλεβάρη στις 6μμ, με θέμα:

“Μαντήλα:

καταπίεση ή πίστη, δικαίωμα ή απειλή;”

Εκτός από την εκπρόσωπο της Διεθνούς Αμνηστίας, μικρές εισηγήσεις θα κάνουν:

• η αγγλοϊρανή σκηνοθέτιδα Shirin Youssefian Maanian
• η δημοσιογράφος Κατερίνα Οικονομάκου και
• η Άννα Στάμου, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης, θα παιχτεί ένα μικρό απόσπασμα από το έργο “Hijab Frappe΄!”, που πρωτοπαρουσιάστηκε πέρισυ την άνοιξη σε περιορισμένες παραστάσεις και έχει σκηνοθετήσει η Shirin, και θα επακολουθήσει συζήτηση.

Athens: 400.000 euro towards another mosque

Source:  Enet.gr

Muslims from the Bangladeshi community have raised 400.000 euro so far out of 550.000 euro to purchase the building and reconstruction for a new mosque, “Al Jabbar”,  behind the town hall of Athens.

The money comes from either donations or small-interest free loans from young members of the community.

“The members of the community are mostly workers and small traders, who support the exercise of their compatriots to build their own place of worship. Many of these people are those who we see standing at the lights cleaning windows”, says the chairman of the Muslim Association of Greece, Naim El-Ghandour.

In the same way, it is likely to move, as he says, the chairman of the Muslim Association of Greece, and other immigrant communities who live in Athens.  But this is something that worries the Muslim representatives, since instead of a large mosque, three or four will be built as small spiritual centres and more without the cooperation of the Greek authorities.

 

Φτιάχνουν τζαμί πίσω από το Δημαρχείο

 

Το «γκέτο» του κέντρου πίσω από το Δημαρχείο της Αθήνας εξελίσσεται και, όσο και αν φαίνεται παράδοξο, βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής. Χωρίς κραυγές και με χαμηλούς τόνους, η κοινότητα των μουσουλμάνων από το Μπανγκλαντές σχεδιάζει το δικό της τζαμί.

Η «Al Jabbar» είναι η θρησκευτική οργάνωση των μεταναστών από το Μπανγκλαντές, που ζουν στην Αθήνα και ανέρχονται σε περίπου 45.000. Στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι μουσουλμάνοι και, όπως και όλοι οι ομόθρησκοί τους στην Αττική, δεν έχουν ούτε τζαμί για να προσεύχονται ούτε νεκροταφείο για να θάβουν τους νεκρούς τους.

 

Η «Al Jabbar», όμως, ανέλαβε μια πρωτοβουλία όπως έκανε πριν από δύο χρόνια η αραβική κοινότητα των μουσουλμάνων της Αθήνας, που κατασκεύασε ένα πολιτιστικό κέντρο στο Μοσχάτο, που χρησιμεύει σαν τζαμί. Προετοιμάζει την ανοικοδόμηση του δικού της χώρου λατρείας σ’ ένα κτίριο που θα δημιουργηθεί και επίσημα θα ονομάζεται πολιτιστικό κέντρο.

 

 

400.000 ευρώ

 

Al Jabbar σημαίνει «Ο Κραταιός» και οι Μπανγκλαντεσιανοί, το εννοούν με τον δικό τους τρόπο. Προχώρησαν στην αγορά ενός κτιρίου στην οδό Αισχύλου 37, έναν κάθετο δρόμο της οδού Ευριπίδου. Το εντυπωσιακό είναι ότι ήδη συγκέντρωσαν 400.000 από τα 550.000 ευρώ από τον προϋπολογισμό που έχουν κάνει για την αγορά του κτιρίου και ένα μέρος της ανοικοδόμησής του. Τα χρήματα προέρχονται είτε από μικρές δωρεές είτε από μικρά άτοκα δάνεια των μελών της κοινότητας.

 

«Τα μέλη της κοινότητας είναι κυρίως εργάτες και μικροί έμποροι, που στηρίζουν το εγχείρημα των συμπατριωτών τους για να αποκτήσουν τον δικό τους χώρο λατρείας. Είναι και πολλοί από εκείνους τους ανθρώπους που καθημερινά βλέπουμε να στέκονται στα φανάρια και να καθαρίζουν τζάμια», λέει ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ενωσης Ελλάδας, Ναΐμ Ελ Γαντούρ, στην «Ε», που γνωρίζει το θέμα, καθώς η κοινότητα των Μπανγκλαντεσιανών ζήτησε τη βοήθειά του για τη συγκέντρωση των 150.000 ευρώ που απομένουν.

Απευθύνθηκαν, δηλαδή, στην κοινότητα των Αράβων μουσουλμάνων, ζητώντας χρήματα με τη μορφή μικρών άτοκων δανείων. Δηλαδή ποσά των 10, 20 ή και 100 ευρώ ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός. Αφού το κτίριο έρθει στην κατοχή τους, θα προχωρήσουν στην ανοικοδόμησή του ή θα κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές για τη διαμόρφωσή του. Για το σκοπό αυτό άνοιξαν λογαριασμό σε τράπεζα και έχουν κάνει μια ανακοίνωση στους χώρους λατρείας των Αράβων μουσουλμάνων στην Αττική.

Με τον ίδιο τρόπο, είναι πιθανόν να κινηθούν, όπως λέει ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ενωσης, και οι άλλες κοινότητες μεταναστών που ζουν στην Αθήνα. Αυτό, όμως, είναι κάτι που ανησυχεί τους εκπροσώπους των μουσουλμάνων, αφού αντί ενός μεγάλου τζαμιού ή τριών, τεσσάρων μικρών θα ανεγερθούν ως πνευματικά κέντρα περισσότερα και χωρίς τη συνεργασία των ελληνικών αρχών.

Ολα αυτά συμβαίνουν την ώρα που την τελευταία δεκαετία ψηφίστηκαν δύο νόμοι για την ανέγερση τζαμιού, ενώ έγινε και η επιλογή του χώρου. Αρχικά είχε επιλεγεί η Παιανία και τελευταία ο Ελαιώνας. Ωστόσο το θέμα έχει παγώσει, καθώς αν και το υπουργείο Παιδείας έχει στη διάθεσή του 15.000.000 για την ανέγερση τζαμιού, τίποτα δεν έχει γίνει μέχρι τώρα. Και αυτό διότι ο χώρος που προορίζεται για την ανέγερση τζαμιού ανήκει στο υπουργείο Αμυνας, που διεκδικεί χρήματα για να μεταφέρει τις εγκαταστάσεις του.

Οσο για το μουσουλμανικό νεκροταφείο, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη, καθώς αν και η Εκκλησία φαίνεται να έδωσε οικόπεδο στην περιοχή του Σχιστού, τίποτα δεν έχει προχωρήσει. Η Μουσουλμανική Ενωση Ελλάδας, σύμφωνα με τον πρόεδρό της, Ναΐμ Ελ Γαντούρ, σε όποιον και αν έχει απευθυνθεί, δεν έχει λάβει σαφή απάντηση, εκτός από υποσχέσεις και δεσμεύσεις ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα τα προβλήματα θα λυθούν.

tsath@enet.gr